1- Çağımızdaki hızlı gelişmeler toplum içinde ve toplumlar arasında etkileşimi yoğunlaştırmış, insanlar birbirinden farklı değer ve anlayışlarla karşı karşıya kalmış, bireylerin kendi gelişimlerine ve gereksinimlerine en uygun durumları ve olanakları tanımaları zorlaşmıştır.

2- Bütün çağdaş toplumlarda olduğu gibi bireylerin seçebileceği iş ve meslekler çok artmış, bireylerin kendilerine en uygun iş veya mesleği seçmeleri önemli ölçüde zorlaşmıştır.

4- Okullardaki öğrenci kalabalıklığı şartlarına karşı, eğitimi, bireye yönelik gereksinimlere uygun bir bir yaklaşım içinde sürdürebilmek için öğrencilerin türlü özellikleri ile tanınmaları daha da önem kazanmıştır.

5- Gittikçe artan sanayileşme ve modernleşme, aile içindeki ilişkileri geniş ölçüde etkilemiş; genç ve yetişkin kuşak arasında ciddi uyumsuzluklar ve çatışmalar ortaya çıkmıştır.

Yukarda özetlenen bu ve benzeri durumlardan dolayı çağdaş eğitim uygulamalarında olduğu gibi rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleri Türk Milli Eğitiminin içinde onun ayrılmaz ve tamamlayıcı bir yanı olarak yer almıştır.

Eğitim, bireyin davranışlarında kendi yaşantısı yoluyla ve kasıtlı olarak istendik değişme meydana getirme sürecidir (Ertürk, 1982). Eğitimde amaç, bir dizi öğrenmelerle, kişinin davranışının değişmesini sağlamaktır. Ancak bu işlem rast gele olmayacak; davranışta değişme oluşturulurken, şu noktaya özel bir önem gösterilecektir: Edinilen her yeni davranış, kişinin çağdaş gereksinimleri ile içinde bulunduğu yaşın gereksinimlerini, doyurucu düzeyde ve dengeli bir biçimde gidererek, kendini gerçekleştirmesini sağlayabilmelidir.

Öğretim kavramı ise günümüzde “öğrenmeyi kolaylaştıracak etkinlikleri düzenleme, gereçleri sağlama ve kılavuzluk etme eylemi”ni dile getirmektedir. Konuya ilişkin bilimsel bulgular, kişiye “öğretilen”den çok, “öğrenen” olarak bakılması gerektiğini ortaya koydu. Öğretim dendiğinde, öğreticinin öğretmesi değil, “her öğrenciye, öğrenim konularını öğrenmeleri ve kendilerini gerçekleştirmeleri için yardım etmesi” anlaşılmaya başlandı. Bu anlamdaki öğretim de ancak, öğrenciyi odak alma; her öğrencinin kendine özgü özelliklerini tanıma ve öğretimi bunlara dayandırma hizmetlerinin eğitime girmesini gerektiriyordu.

İşte bu nedenle, kişinin bütünüyle gelişmesine; etkin bir kişisel-toplumsal ve mesleksel uyum gücü kazanmasına yardımcı olmak amacıyla okullara, öğrenci kişilik hizmetleri adı altında yeni hizmetler girmiş oldu. Öğrenci kişilik hizmetleri, öğretim ve yönetim hizmetleriyle karşılanamayan gereksinimlerin giderilmesinin amaçlamaktadır. Bu hizmetler; sağlık, toplumsal yardım (burs, kredi, yurt, yemek vb.), özel yetiştirme (özel kurslar), boş zaman eğitimi, ders dışı etkinlikler ile rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleridir.

Öğrenci Kişilik Hizmetlerinin Eğitim İçindeki Yeri

Görüldüğü gibi, öğrenci kişilik hizmetleri, rehberlik ve psikolojik danışmadan başka, kişiliği bütünüyle geliştirmede eğitime yardımcı olması gereken diğer gereksinimleri karşılamaya yönelik hizmetleri dile getirmektedir.

Eğitimde başarı; öğretim, yönetim ve öğrenci kişilik hizmetleri arasındaki işbirliğine ve bu alanlarla ilgili gereksinimlerin eksiksiz giderilmesine bağlıdır.

Öğrenci kişilik hizmetleri içersinde özel bir yeri olan rehberlik ve psikolojik danışma, 20. yüzyılda eğitim alanına getirilen en büyük yeniliklerden biridir.

Rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleri, eğitim kurumlarına, öğretim ve yönetim hizmetlerinin başarısızlıkları yüzünden girmemiştir. Öğrencilerin etkin, başarılı, yaratıcı ve mutlu olmalarını sağlamak için onların, öğretimle karşılanan düşünsel gereksinimleriyle birlikte, toplumsal-ruhsal gereksinimlerini de karşılamanın bir zorunluluk oluşundan dolayı girmiştir. Benzer bir deyişle; rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleri, öğrenciyi bilgi ve beceriyle donatmanın yanı sıra, duygusal-toplumsal yönüyle de geliştirmenin; ona sorun çözme yeteneği, güçlü bir benlik kazandırmanın da gerekli oluşu nedeniyle eğitim hizmetleri arasına girmiştir.